ນ້ໍາພຸ

“Bir iki parmağımın arasına bakıyodum bir de denize. İçim sıkılmıştı, nasıl olur da dalga her gün aynı rıhtıma çarpmaktan sıkılmıyordu. Ben aynı teknede bir gün bile oturamıyordum. Ya da zamanın kıymetini bilmiyordum. Canım sigara istiyordu, hemde delicesine. Şuan yalnızlığıma çare sıkıntıma eylence huzursuzluğuma mutluluk olucaktı. Derler ya bir dostun gibi görme. Bazen bir dosttan daha çok istediğin oluyor onu. Oturacaksın denize karşı eline sigaranı alacaksın huzur bu oluyor demi, yani bu oluyodur herhalde. İçim sıkkın. İstediğim hayatı yaşayamıyorum. Çevreden çok baskı görüyorum. Hayatımın aşkı dediğim insanı göremiyorum. Aşk bu ya değilse de ben bişey bilmiyorum. Hayat zor, kolay diyen de olmadı zaten. Önemli olan bu hayatı doğru şekilde doğru insanlarla geçirmek. O zaman zor olmaktan çıkar. Ama bize bunları yaşatacak yok, yok demi.”

@dokuza-kadar-on

(via zombigibiyiz)

(via kronikkararyetmezligi-deactivat)